Afgelopen week moest ik naar de dokter. Voor het eerst in mijn leven heb ik twee verdovingsprikken gehad. In mijn voet. Stoer als ik wilde overkomen, heb ik me van tevoren als een echte tough chick gedragen en iedereen gemeld dat ik het helemaal geen grote gebeurtenis vond. En dat vond ik ook niet. Totdat ik daar ging zitten en de dokter de spuit tevoorschijn haalde. Toen moest ik stiekem toch even slikken. Voor twee van die stomme prikjes. Ach, het was even een kwestie van de TL-buizen tellen, daarna was het voorbij. Aangenaam, Joanne, held op sokken.